Er is één kopersprofiel dat sneller groeit dan alle andere op de VTC-markt: dat van degenen die nooit van plan zijn zelf te gaan rijden. Zij kopen de vergunning alsof het een pand is, dragen deze over aan iemand die het bedrijf kan runnen en ontvangen een maandelijkse huur op basis van een contract. Het model werkt — en juist omdat het werkt, is het goed om het te beschrijven aan de hand van de werkelijke cijfers en inclusief de risico’s.
Het referentievoorbeeld
De vergelijking die is gepubliceerd op invertir maakt gebruik van een typecase met gegevens uit de huidige markt: een vergunning van 60.000 € — de prijsklasse van Valencia of Sevilla volgens de index van juli 2026 — overgedragen aan een exploitant met een indicatief nettohuurinkomen van 1.100 € per maand, na aftrek van de beheerkosten. Dat komt neer op 13.200 € per jaar: een bruto referentierendement van 22 % op de aankoopprijs van het onroerend goed, vóór belastingen en leegstand.
Bij directe verhuur — jij als verhuurder, zonder bemiddelingskosten — schommelt de marktprijs momenteel tussen 1.500 en 2.200 € per maand, afhankelijk van de provincie: Sevilla aan de onderkant, Valencia rond de 1.900 €, Madrid en Barcelona aan de bovenkant. Ten opzichte van de waarde van het onroerend goed komt dit neer op ongeveer 2-3 % bruto per maand. Verwar deze twee cijfers niet met elkaar: het eerste is netto na aftrek van de bemiddelaar; het tweede is bruto en omvat het werk van de verhuurder – contracten, incasso’s, incidenten.
En dit is geen theorie uit een brochure: de laatste huurovereenkomst die in het openbare register is vastgelegd, werd in Madrid ondertekend voor 2.100 € per maand na 39 dagen op de markt (juli 2026).
De vergelijking die iedereen stiekem maakt: en een appartement dan?
De persoon die een vergunning koopt om te verhuren, komt bijna altijd uit de vastgoedsector, dus laten we de vergelijking expliciet maken. Bij bruto rendementen op woningen in de grote hoofdsteden — meestal in de enkele cijfers — steekt het rendement van 22 % van de vergunning er met kop en schouders bovenuit. De keerzijde, want die is er altijd: een appartement is een tastbaar activum met een eeuwenlange marktgeschiedenis en een laag regelgevingsrisico; de vergunning is een administratief activum waarvan de waarde afhangt van het feit dat de gereguleerde schaarste en de vraag naar het platform op hetzelfde niveau blijven. Meer rendement is, hier net als overal, de prijs voor meer risico — het verschil is dat in deze markt het risico gedocumenteerd en openbaar is, en niet verborgen. De volledige beleggingsthese, met de nadelen, staat in de gids.
Het risico zit niet in de huur: het zit in de tegenpartij
Het model heeft slechts één relevant zwak punt, en dat is niet de prijs van de vergunning: het is wie deze exploiteert. Een huurder die 100 € meer betaalt maar slecht presteert, levert het actief terug met boetes en een risicovolle vergunning; een onvoorziene wanbetaling betekent maanden aan gederfde huur (wat te doen als dit gebeurt).
Daarom publiceert het netwerk van geverifieerde exploitanten de gegevens waar een investeerder naar moet kijken vóór de huuropbrengst. Op dit moment zijn er drie exploitanten met in totaal 70 voertuigen: Meridiana Fleet in Madrid (24 voertuigen, 87 % bezettingsgraad), Levante Mobility op de route Valencia-Alicante (15 voertuigen, 82 %, gespecialiseerd in verhuur aan investeerders voor 24 maanden) en Sur Drivers op de route Málaga-Sevilla (31 voertuigen, al acht jaar actief met vergunningen van derden). De omzetcijfers die zij rapporteren — 6.500-7.100 € per maand per voertuig — zijn bepalend voor de huurprijzen: een exploitant die zoveel omzet draait, kan je huur betalen; een exploitant die dat niet aantoont, doet slechts beloftes.
Voor wie het slechtst denkbare scenario wil vastleggen, is er de gegarandeerde huur: een contractueel gegarandeerde minimale maandelijkse huur gedurende 24 maanden door een geverifieerde exploitant, vastgelegd in het vergunningcertificaat zelf. Het is geen vaste huuropbrengst — het is een contract met een tegenpartij —, maar het komt het dichtst in de buurt van wat er op deze markt bestaat.
Wat de brochure je niet vertelt (en wij wel)
- De opbrengst is bruto. Trek daar de btw en de voor jou geldende belastingen (hoe wordt de verhuur belast), de vergunning en de bijbehorende leges, de administratiekosten en de maanden van leegstand tussen huurders van af.
- Het onroerend goed vereist administratief onderhoud. Vergunning, verzekering en het bijbehorende voertuig blijven de verantwoordelijkheid van de eigenaar; het contract moet deze verplichtingen zwart op wit vastleggen (de vereisten).
- Er is liquiditeit, maar die moet je verdienen. Recente transacties bij het register duurden 43-63 marktdagen. Een vergunning met een solvabele huurder en gedocumenteerde huurinkomsten verkoopt beter en sneller — het is een beleggingsproduct, geen advertentie.
- Het regelgevingsrisico is reëel en verschilt per regio: je koopt een regio, niet alleen papier. De situatie per provincie, met bron en datum, staat op de regelgevingskaart.
Waar te beginnen
Kies een provincie aan de hand van de index, vergelijk de verwachte huurinkomsten met de rendementssimulator, en bekijk alleen geverifieerde vergunningen — met een historiek, of direct met gegarandeerde huurinkomsten — op de marktplaats. De belegger die niet zelf rijdt, heeft maar één hulpmiddel: de gegevens. Maak er gebruik van.